| 11 listopada 2009
Dział:
Słownik
Ruch powstały we Włoszech na początku lat 60. XX w. Jego twórcy opierali się na krytyce związków zawodowych, które ze względu na swój etatyzm, są wyalienowane z klasy robotniczej, przez co stanowią narzędzie kapitału, ograniczające walkę o prawa robotnicze. Operaismo stanowi część tradycji marksizmu autonomistycznego. Autonomizm akceptuje marksistowski podział społeczeństwa na klasy oraz koncepcję walki klasowej jako głównego motoru zmian społecznych. Za najskuteczniejszą formę walki klasowej uważa bezpośrednią aktywność robotników poza tradycyjnymi strukturami politycznymi. W odróżnieniu jednak od tradycyjnego marksizmu do klasy robotniczej zalicza również bezrobotnych i studentów, jako grupy posiadające wspólny interes z robotnikami najemnymi. Tendencja ta jest związana z niemarksistowskimi ruchami o charakterze emancypacyjnym, takimi jak feministyczny, mniejszości seksualnych czy rasowych, ekologiczny... Operaismo (wł.), (workerism, ang.) pochodzi od włoskiego operaio – robotnik. Termin operaismo w języku polskim nie posiada swojego odpowiednika a przetłumaczyć go można przy pomocy neologizmu „robotnictwo”, który nie jest szczególnie udaną formą. W związku z tym pozostajemy przy włoskim oryginale.