Sekcja organizacyjna


Powyżej przedstawiliśmy ogólnie konstruktywne pozycje organizacji platform w rewolucyjnych siłach anarchizmu. Owa platforma zawiera główne punkty taktyczne i teoretyczne, sprowadzona do najmniejszego wspólnego mianownika, by zebrać wszystkie bojowników ruchu anarchistycznego.

Naszym zadaniem jest zebranie wszystkich elementów ruchu anarchistycznego w jedną całość, aktywną i agitującą: w Powszechny Związek Anarchistyczny. Siły wszystkich anarchistów powinny być zorientowane w kierunku utworzenia tej organizacji. Fundamentalnymi celami Powszechnego Związku Anarchistycznego powinny być:

1. Jedność Teoretyczna:

Teoria ma za zadanie pomoc aktywnym osobom i organiza-opwrn w znalezieniu właściwej drogi do celu. Oczywiście powinno być to wspólne dla wszystkich osób i organizacji w Powszechnym Związku. Cała aktywność Powszechnego Związku powinna opierać się na wspólnocie teorii.

2. Jedność Taktyczna lub Kolektywna Metoda Akcji:

Taktyczne metody działania członków i grupy wewnątrz
Związku powinny być zgodne z teorią, to jest zarówno z jej całością, jak i z częściami składowymi.

Wspólna linia taktyczna w ruchu jest ważna dla istnienia organizacji i całego ruchu: to ona pozwoli nam zlikwidować efekt kilkunastu taktyk, skoncentruje wszystkie siły ruchu, nada im wspólny kierunek - na rozwiązanie problemów.

3. Kolektywna Odpowiedzialność:

Praktyka odpowiedzialności zbiorowej powinna zostać w szeregach ruchu anarchistycznego ostro skrytykowana i odrzucona. Obszar życia rewolucyjnego, społecznego i politycznego, z natury nie poddaje się kolektywizacji. Rewolucja społeczna działając na tym obszarze powinna bazować na osobistej odpowiedzialności indywidualnych bojowników.

Organ wykonawczy całego ruchu anarchistycznego, Związek Anarchistyczny wystąpi równocześnie przeciwko taktyce nieodpowiedzialnego indywidualizmu, wysuwając cel kolektywnej odpowiedzialności: cały Związek będzie odpowiedzialny za polityczną i rewolucyjną aktywność każdego członka; i tylko w tym sensie każdy członek będzie odpowiedzialny za polityczną i rewolucyjną aktywność Związku jako całości.

4. Federalizm:

Anarchizm zawsze odmawiał uznawania centralizacji organizacji w życiu społecznym mas oraz w akcjach politycznych. Centralizacja systemu zmniejsza aktywność duchową, inicjatywę i niezależność każdej jednostki oraz skazuje masy na przywiązanie do "centrum". Naturalną i nieuniknioną konsekwencją tego systemu jest zniewolenie i mechanizacja życia społecznego oraz organizacyjnego.

Anarchizm zawsze występował przeciwko centralizacji i bronił federalizmu, który pogodzi niezależność i inicjatywę jednostek oraz organizację na rzecz wspólnych spraw. Dzięki pogodzeniu tych idei: niezależności i praw każdej jednostki z wachlarzem potrzeb społecznych, federalizm otworzy drzwi swobodnemu manifestowaniu każdego indywidualizmu.

Często jednak cele federalistów były w szeregach anarchistów zniekształcane: zbyt często były rozumiane jako prawo do manifestowania każdego "ego", bez wypełnienia obowiązków wynikających z przynależności do organizacji. Owa fałszywa interpretacja dezorganizowała nasz ruch w przeszłości. Najwyższy czas położyć temu kres.

Zjawisko federalizmu polega na wolnym porozumieniu jednostek o utworzeniu organizacji dla kolektywnej pracy w celu rozwiązania wspólnymi siłami problemu. Jednakże takie porozumienie i Związek bazowany na nim bardziej realną siłą, niż fikcją i iluzją, wtedy i tylko wtedy, kiedy wszyscy, którzy biorą udział w porozumieniu o utworzeniu Związku, wytrwają w nim do końca i będą stosować się do wspólnie podejmowanych decyzji. Rewolucja jest olbrzymim przedsięwzięciem społecznym, w którym nie może być decyzji bez wykonania. Jest to tym mniej dopuszczalne w organizacji anarchistycznej, która bierze na siebie zobowiązanie doprowadzić robotników do rewolucji społecznej. Typ federalistyczny organizacji anarchistycznej, ponieważ odzwierciedla prawa każdego członka do niezależności, wolnej opinii, wolności indywidualnej i inicjatywy, konsekwentnie wymaga od każdego członka spełnienia obowiązku wobec organizacji, żąda wykonania wspólnych decyzji. W tych warunkach, połączenia indywidualizmu z federalistycznym celem, idea Powszechnego Związku Anarchistycznego, organizacji anarchistycznej funkcjonującej poprawnie, oraz kierującej się określoną teorią, rodzi problem koordynacji i zbieżności działania aktywnych sił w ruchu anarchistycznym.

Każda organizacja należąca do Unii reprezentuje żywą komórkę wspólnego organizmu. Każda komórka powinna mieć swój sekretariat, egzekutywę i kierownictwo teoretyczne, polityczne i techniczne pracy organizacji.

Zostanie utworzony Komitet Wykonawczy Związku - specjalny organ wykonawczy mający na celu koordynację działań w ramach Związku należących do niego organizacji. Komitet będzie wypełniać następujące funkcje: wykonywanie decyzji wydanych przez

Związek; teoretyczną i organizacyjną orientację aktywistów poszczególnych organizacji składającą się z pogląd na stanowisko teoretyczne i generalną taktykę Związku; monitorowanie stanu ruchu; utrzymywanie roboczych i organizacyjnych więzi pomiędzy wszystkimi organizacjami Związku oraz związku z organizacjami nie należącymi do niego.

Uprawnienia, zasady odpowiedzialności i praktyczne zadania dla komitetu wykonawczego będą ustalane przez kongres Związku. Powszechny Związek Anarchistyczny postawi sobie konkretny i jasno określony cel.

W imię sukcesu rewolucji społecznej musi być atrakcyjny i przyciągać do siebie najbardziej rewolucyjne i najbardziej krytyczne elementy spośród robotników i chłopów.

Powszechny Związek Anarchistyczny, będąc organizacją antyautorytarną, która dąży do zniesienia społeczeństwa klasowego, uważa, że powodzenie rewolucji społecznej zależy od równości dwóch podstawowych klas społeczeństwa: robotników i chłopów. Leży to w interesie emancypacji obu tych klas.

Co się tyczy związków zawodowych i organizacji rewolucyjnych drobnomieszczaństwa, Powszechny Związek Anarchistyczny będzie musiał poświęcić wszystkie siły, aby stać się wśród nich pionierem i teoretycznym przewodnikiem.

To samo odnosi się i do wyzyskiwanych mas chłopskich. Planując tworzenie rewolucyjnych związków zawodowych, Związek musi też tworzyć sieć organizacji chłopskich dążących do rewolucji ekonomicznej, opartych na zasadach antyautorytarnych.

Bazujący na masach ludzi pracujących, Powszechny Związek musi brać czynny udział we wszystkich przejawach ich życia, nieustannie tworząc im okazje do organizowania się i podejmowania ofensywy. Tylko wówczas może on osiągnąć zamierzony cel: stanie się zorganizowaną siłą dążącą do emancypacji, której historyczną misją jest rewolucja społeczna.


Tekst Organizacja Platform Wolnościowego Komunizmu ukazał się we Francji w roku 1926. Manifest podpisany został przez grupę skupioną wokół pisma Dieło Truda ("Sprawa Pracy"): Nestora Machno, Ide Mett, Piotra Arszynowa, Walewskiego i Linskiego. Po raz pierwszy został opublikowany w jeżyku polskim w wersji elektronicznej w roku 1997 przez grupę "Workers Solidarity Movement". W wersji poprawionej i zmienionej ukazało się w formie broszurowej ukazało się nakładem wydawnictwa "Faust" z Koszalina. Przedmowa i Wprowadzenie historyczne opracowane zostało do wydania irlandzkiego z 1989 r. przez członków "Workers Solidarity Movement". Anarchistyczne Archiwa 2008.

Tłumaczenie: Faust

Cytowanie artykułu:
Organizacja Platform Wolnościowego Komunizmu [online]. Przegląd Anarchistyczny, [dostęp: 24.03.2019]. Dostępny w Internecie: http://www.przeglad-anarchistyczny.org/biblioteka/17-machnowszczyzna/125-platforma?start=5

Przypis zgodny ze standardem PN-ISO 690-2:1999. Informacja i dokumentacja. Przypisy bibliograficzne. Dokumenty elektroniczne i ich części.


(Strona 6 z 6)
Artykuł aktualizowany: 23.11.2009